Szerokość ścieżki dla prądu
Najwęższa ścieżka miedzi, która przenosi prąd przy wzroście temperatury nie większym niż dopuszczalny, według krzywych IPC-2221.
Dane wejściowe
Jako separatora dziesiętnego proszę użyć kropki lub przecinka.
Wyniki
- Minimalna szerokość
- 0,78mm
- Minimalna szerokość w milsach
- 30,8mil
- Grubość miedzi
- 35µm
- Pole przekroju
- 42,4mil²
- Rezystancja przy 20 °C
- 31,52mΩ
- Rezystancja w temperaturze pracy
- 33,37mΩ
- Spadek napięcia
- 66,7mV
- Moc tracona w ścieżce
- 133,5mW
Oszacowanie z opublikowanego wzoru. Proszę dodać zapas.
Wzór
I = k × ΔT^0.44 × A^0.725
I to prąd w amperach, ΔT wzrost temperatury w °C, A przekrój w milach kwadratowych (szerokość × grubość miedzi), a k wynosi 0.048 dla warstwy zewnętrznej lub 0.024 dla warstwy wewnętrznej. Strona rozwiązuje równanie względem A, dzieli przez grubość miedzi (1 oz to 35 µm, 1.378 mil) i przelicza na milimetry. Rezystancja to ρ × długość ÷ (szerokość × grubość), przy ρ = 1.724e-8 Ω·m w 20 °C, zwiększana o 0.393 % na °C dla temperatury pracy (temperatura otoczenia plus wzrost).
Przykład obliczeniowy: 2 A, 1 oz, wzrost 10 °C daje 0.78 mm na warstwie zewnętrznej i około 2.0 mm na warstwie wewnętrznej.
Zakres stosowania wzoru
Krzywe IPC-2221 obejmują prąd od 0.1 do 35 A, wzrost od 10 do 100 °C i miedź od 0.5 do 3 oz; strona odrzuca dane spoza tych zakresów. IPC-2221 dla warstw wewnętrznych daje wyniki zachowawcze, a nowszy dokument towarzyszący IPC-2152 jest uważany za lepsze źródło; szerokość należy traktować jako minimum i poszerzać ścieżkę, gdzie to możliwe. Należy sprawdzić najwęższe miejsce trasy: zwężenie przy padzie, przelotkę, pin złącza.
Źródło: IPC-2221, ogólna norma projektowania płytek drukowanych (rozdział 6.2, obciążalność prądowa przewodników). Obliczane w przeglądarce. Nic nie trafia na serwer.